May mga araw na akala mo interview lang ang hinaharap mo—yun pala, pagsubok kung hanggang saan ka kayang durugin ng isang sistema bago ka tuluyang bumitaw. Sa malamig na waiting area ng opisina, sa il...
May mga tahanang hindi bahay ang pakiramdam—kundi kulungan na may lababo, palanggana, at sahig na laging dapat kuminang kahit ang puso ng bata ay basag na basag na. Sa isang silid na amoy sabon, basan...
May mga eksenang isang segundo lang sa kamera, pero habambuhay ang pinsala sa taong ginawang biro. Sa gilid ng abalang kalsada kung saan dumadaan ang jeep at traysikel, sa harap ng mga tindahang may n...
May mga pag-uwi na hindi sinalubong ng yakap, kundi ng daliring nakaturo at mga salitang parang bato. Sa makitid na eskinita na kumikintab pa sa basa ng kalsada, sa gitna ng hapon na kulay ginto ang l...
May mga salitang hindi mo na mababawi kahit gaano mo gustong lunukin pabalik. Sa isang lobby na kuminang sa marmol at ilaw—sa harap ng gintong pinto ng elevator—isang daliri ang nakaturo sa mukha ng i...
Sa ilalim ng malamig na ilaw ng mga poste sa kalsada, may isang eksenang kayang sumira ng buong pagkatao sa loob lang ng ilang segundo. Sa gilid ng isang establisimyento na may kumikislap na neon, may...
Sa ilalim ng dilaw na ilaw ng lampara, may katahimikang mas mabigat pa sa sigawan. Sa sala, nakatayo ang isang babae na parang hindi na makalunok—namumugto ang mata, nanginginig ang labi, at ang dibdi...
Sa harap ng isang gusaling dapat sana’y pahingahan—bakasyunan na pinundar para sa katahimikan—may isang babae na halos hindi na makahinga. Nakayuko siya, dalawang kamay ang nakatakip sa bibig, nanging...
Sa gilid ng EDSA, sa pagitan ng humahagibis na bus at jeep na bumubuga ng usok, may isang sandaling parang nanikip ang mundo. Ang araw ay mababa na, kulay ginto ang liwanag, pero ang dibdib ng lalakin...
Sa loob ng isang tahimik na sala na amoy lumang kahoy at lumang alaala, may isang papel na kayang pumatay ng walong taon sa isang iglap. Isang lalaking nakatayo sa gilid ng mesa, hawak ang mga dokumen...