ANG ARAW NA DAPAT SANA’Y MASAYA Kung may eksena mang kayang magpahinto ng oras, iyon ang sandaling nakatayo ka sa ilalim ng araw, may maleta ka sa kamay, may regalo sa isip, at ang puso mo ay punong-p...
ANG GABING PINILI SIYANG TABUYIN Sa ilalim ng mabigat na ulap at langit na parang sasabog sa ulan, may isang tatay na nakatayo sa kalsada—hindi dahil wala siyang uuwian, kundi dahil may mga taong pini...
ANG PAG-UWI NA MAY DALANG TAHIMIK NA LUHA Sa loob ng isang maliwanag at malinis na sala, kung saan ang puting kurtina ay sumasayaw sa banayad na hangin at ang mga framed family photos ay nakahanay sa ...
ANG PAG-UWI NA MAY DALANG HIYA Sa gitna ng tanghaling tapat, habang ang araw ay tumatama sa sementong kalsada at pinapasingaw ang alikabok sa eskinita, isang lalaki ang naglalakad na parang may batong...
ANG PAG-UWI NA MAY DALANG ULAN Hindi lahat ng pagbabalik ay may salubong na yakap. Minsan, ang unang bumabati sa’yo ay ang malamig na hangin at ang tunog ng ulan na kumakatok sa bubong na ikaw mismo a...
ANG PAG-UWI NA HINDI SINUNDAN NG YAKAP Sa loob ng maliwanag na sala—kung saan ang araw ay pumapasok mula sa malaking bintana sa kanan at dumadampi sa makintab na kahoy na sahig—may isang eksenang hind...
ANG PAG-UWI NA DAPAT SANA’Y MASAYA Sa huling sikat ng araw na tumatama sa lumang pintuan, isang babae ang nakatayo sa bungad ng bahay na parang nauubusan ng hangin. Namumula ang mga mata niya, basang-...
Sa ilalim ng kumikislap na mga chandelier at sa gitna ng halimuyak ng mamahaling pabango, may isang eksenang puwedeng magmukhang fairy tale… pero sa totoo lang, masakit na katotohanan ang laman. Sa lo...
Sa gitna ng alikabok ng kalsada at gintong liwanag ng dapithapon, may isang lalaking mukhang galing sa gulo—duguan ang tuhod, putik ang damit, at ang mga mata… parang walang alam kung saan siya naroro...
Sa gitna ng maalikabok at masikip na kalsada na punô ng busina, sigawan, at nag-uunahang sasakyan, may isang sandaling puwedeng maging huli para sa isang matanda—pero naging simula ng isang kapalaran ...