May mga gabing hindi mo kailangan ng bagyo para maramdaman mong gumuho ang bahay—minsan, sapat na ang isang daliri na tumuturo palabas ng pinto. Sa ilalim ng dilaw na ilaw sa porch, nakatayo si Lia, n...
May mga sandali na kahit graduation march ang tugtog, parang funeral march ang bigat sa dibdib mo. Sa gitna ng bulwagan—sa pagitan ng pulang carpet at mga upuang may karatulang RESERVED—nakahinto ang ...
May mga luha na hindi lang basta luha—parang huling patak bago tuluyang mamatay ang ilaw ng mundo mo. Sa loob ng lumang bahay na may sementadong pader at kurtinang kupas sa bintana, isang babaeng nang...
May mga gabing kahit neon ang ilaw sa kalsada, parang mas lalo lang nitong pinapakita kung gaano kadilim ang pakiramdam ng isang tao. Sa harap ng isang glass storefront na may kumikislap na “OPEN” sig...
May mga luhang hindi sumisigaw, pero kapag tumulo, parang may nababasag na pader sa loob ng bahay. Sa mismong pintuan, sa pagitan ng lumang kahoy at malamig na semento, nakatayo ang isang ina—basang-b...
ANG HULING UWI BAGO ANG KASAL Kung may eksena mang mas masakit pa sa alon na sumasampal sa barko, iyon ang alingawngaw ng isang taong mahal mo na pinapaalis ka sa mismong tapat ng bahay na akala mo’y ...
Sa gitna ng kumikislap na ilaw ng Japan sa gabi—mga neon sign na parang hindi nauubos, mga payong na nagsasayawan sa ulan, at isang basang kalsadang may zebra crossing—may isang lalaking nakatayo na p...
ANG GABING PINALAYAS SIYA SA HARAP NG LAHAT Hindi lahat ng pag-iyak ay dahil sa heartbreak. Minsan, umiiyak ka dahil pinilit kang umalis na parang wala kang kwenta, sa lugar na pinaghirapan mong pagli...
ANG ARAW NA DAPAT SANA’Y MASAYA Kung may eksena mang kayang magpahinto ng oras, iyon ang sandaling nakatayo ka sa ilalim ng araw, may maleta ka sa kamay, may regalo sa isip, at ang puso mo ay punong-p...
ANG GABING PINILI SIYANG TABUYIN Sa ilalim ng mabigat na ulap at langit na parang sasabog sa ulan, may isang tatay na nakatayo sa kalsada—hindi dahil wala siyang uuwian, kundi dahil may mga taong pini...