May mga bahay na malinis ang sahig pero marumi ang trato. Sa gitna ng maliwanag na sala—may malaking bintana, maayos na sofa, at amoy ng bagong linis—nakatayo si Mara, umiiyak nang tahimik habang hawa...
May mga gabing hindi kailangan ng kulog para maramdaman mong may hinahabol na kapahamakan—minsan, sapat na ang kalansing ng gate, ang sigaw ng kamag-anak, at ang tunog ng sariling hikbi na hindi mo na...
May mga kasalang hindi nagsisimula sa “I do,” kundi sa isang kasinungalingang matagal nang nakapulupot sa lalamunan. Sa loob ng simbahan na amoy bulaklak at kandila, nakasuot ng puti ang dalaga—magand...
May mga lugar na sobrang liwanag—pero doon mo mas nakikita kung sino ang tunay na madilim. Sa harap ng mga glass na tindahan na kumikislap ang pangalan ng mga mamahaling brand, isang lalaking gusgusin...
May mga gabing hindi mo kailangan ng bagyo para maramdaman mong gumuho ang bahay—minsan, sapat na ang isang daliri na tumuturo palabas ng pinto. Sa ilalim ng dilaw na ilaw sa porch, nakatayo si Lia, n...
May mga sandali na kahit graduation march ang tugtog, parang funeral march ang bigat sa dibdib mo. Sa gitna ng bulwagan—sa pagitan ng pulang carpet at mga upuang may karatulang RESERVED—nakahinto ang ...
May mga luha na hindi lang basta luha—parang huling patak bago tuluyang mamatay ang ilaw ng mundo mo. Sa loob ng lumang bahay na may sementadong pader at kurtinang kupas sa bintana, isang babaeng nang...
May mga gabing kahit neon ang ilaw sa kalsada, parang mas lalo lang nitong pinapakita kung gaano kadilim ang pakiramdam ng isang tao. Sa harap ng isang glass storefront na may kumikislap na “OPEN” sig...
May mga luhang hindi sumisigaw, pero kapag tumulo, parang may nababasag na pader sa loob ng bahay. Sa mismong pintuan, sa pagitan ng lumang kahoy at malamig na semento, nakatayo ang isang ina—basang-b...
ANG HULING UWI BAGO ANG KASAL Kung may eksena mang mas masakit pa sa alon na sumasampal sa barko, iyon ang alingawngaw ng isang taong mahal mo na pinapaalis ka sa mismong tapat ng bahay na akala mo’y ...