Sa isang ordinaryong kanto na may kalawangin na gate at lumang bakod na semento, may isang lalaking nakatayo na parang tinanggalan ng lakas ng mundo. Gusot ang buhok, may bakas ng luha sa pisngi, at h...
Dalawang dekada niyang inakala na wala nang babalikan—hanggang sa araw na ito, sa gitna ng ulan, sa harap ng lumang bahay na parang pilit nang sumuko sa panahon, nakita ng isang anak ang eksenang hind...
Dalawampung taon. Ganiyang katagal na parang multo ang isang pangalan sa loob ng isang bahay—paulit-ulit na binubulong sa dasal, kinakausap sa hangin, hinahanap sa bawat mukha sa kalsada. At ngayong u...
Paano kung sa araw na akala mo tapos na ang pangarap mo—nakaupo ka sa sako ng buhangin, luha ang umaagos sa pisngi, hawak ang papel na parang hatol—pero sa parehong kamay na nanginginig, nakatago pala...
Paano kung ang Pasko mo ay magsimula sa isang piso sa palad, isang pirasong karton sa sahig, at luha sa mata—pero pagdilat mo kinabukasan, may tseke na isang milyon sa bulsa mo, at ang tanong na lang ...
Paano kung ang pinakaunang basehan nila ng halaga mo ay damit—at sa isang tingin pa lang, hinatulan ka na—pero sa mismong araw na iyon, isang salita mo lang ang guguhit sa hangin at magpapaalala sa ka...
Paano kung ang batang umiiyak sa gilid ng putik—may hawak na baso at walang kasiguruhan sa bukas—ay siya ring taong tatayo balang araw sa harap ng isang mansyon, hawak ang susi, at iiyak muli… hindi d...
Paano kung ang babaeng nakikita mong nakayuko sa palanggana—iyak ang kasama sa sabon at bula—ay siya ring babaeng nakaupo sa pinakamataas na upuan sa isang glass office sa gabi, hawak ang kapalaran ng...
Paano kung ang pinakaunang salitang maririnig mo sa pangarap mo ay “Tama na, umalis ka,” pero makalipas lang ang isang taon, ang parehong boses na nanglait sa’yo ay malulunod sa sigaw ng isang stadium...
Paano kung ang isang pirasong tinapay—na ibinigay sa’yo noong wala ka nang lakas umiyak—ay maging tulay para makabalik ka makalipas ang dalawampung taon, bitbit ang yaman na hindi mo kailanman inisip,...