Hindi lahat ng luha ay kahinaan—minsan, iyon ang huling patak bago bumuhos ang tapang. Sa isang makitid na kalsada na napapalibutan ng magkakahilerang bahay, may mga kable ng kuryente na nakasampay sa...
May mga luhang hindi dahil sa pagkawala ng pera—kundi dahil sa pagkawala ng tiwala. Sa loob ng isang simpleng sala, may lalaking nakaupo sa lumang sofa, hawak ang isang papel na nanginginig sa kamay n...
May mga pagkakataon na ang isang luha ay mas mabigat pa sa isang bucket ng maruming tubig. Sa loob ng isang modernong opisina na punô ng salamin at malamig na ilaw, may isang lalaking nakatayo sa hara...
May mga araw na ang kahihiyan ay mas mabigat pa sa tiyan ng buntis. Sa harap ng isang malaking gusali na may salaming pinto at malamig na ilaw sa loob, may isang babae na nakatayo—naka-hoodie na kulay...
May mga lugar na dapat ligtas—pero minsan, doon pa nagsisimula ang pinakamabangis na paghusga. Sa mahaba at maputlang hallway ng ospital, sa ilalim ng fluorescent na ilaw na parang hindi natutulog, is...
May mga araw na ang hustisya sa mata ng tao ay nakasuot ng uniporme—pero ang totoo, madalas itong nakasuot ng paghusga. Sa loob ng isang mall na maliwanag ang ilaw at punô ng dumadaang tao, isang mata...
May mga sandaling isang tingin lang ang kailangan para husgahan ka ng mundo—at mas masakit, isang tawa lang para ipaalala sa’yo kung gaano kababa ang tingin nila sa’yo. Sa loob ng maliwanag na mall co...
May mga araw sa bangko na pare-pareho lang ang tunog—tik-tak ng queue number, kaluskos ng papel, mahinang usapan sa pila, at yung malamig na aircon na parang sinasadyang patahimikin ang lahat. Pero ma...
Sa isang makitid na hallway na amoy kable, pawis, at pangarap na hindi pa natutupad, may isang babaeng nakatayo sa tabi ng pader—yakap ang cellphone na parang iyon na lang ang natitirang sandalan niya...
Sa gabing umuulan sa Maynila, habang naglalaro ang ilaw ng neon sa basang kalsada at humahalo ang lamig sa bigat ng dibdib, may isang babaeng nakatayo sa gilid ng saradong tindahan—yakap ang strap ng ...