Sa unang tingin, pangkaraniwang hapon lang sa kalsadang kinamulatan ng maraming pamilya—alikabok sa gilid ng semento, mga poste at kable na nakahilera sa langit, at araw na papalubog na ginagawang kul...
Hindi niya inakala na ang yabang ay kayang maputol sa isang iglap—hindi sa sigaw, hindi sa sampal, kundi sa tunog ng makina ng eroplano at sa anino ng private jet na dahan-dahang humihinto sa tarmac. ...
Hindi niya inakala na sa mismong pintuan ng bahay niya mararanasan ang pagiging dayuhan. Sa ilalim ng hapon na tumatagos ang araw sa rehas ng gate, nakatayo siya sa threshold—may luha sa mata, nanging...
Hindi niya inakala na ang pinakamabigat na katotohanan ay hindi maririnig sa sigawan, kundi makikita sa isang bukas na drawer—sa ilalim ng ilaw na dilaw, sa loob ng kwarto na amoy pawis at pagod. Sa p...
Sa unang tingin, isa lang itong ordinaryong eksena sa malamig na hallway ng ospital—puting ilaw na nakakasakit sa mata, amoy ng alcohol at gamot na parang kumakapit sa lalamunan, at mga yabag ng mga n...
May mga pamilyang hindi sinisira ng kahirapan—kundi ng papel. Isang pirma. Isang sobre. Isang salitang “mana” na kayang magpalabas ng tunay na ugali ng magkakadugo. Sa loob ng opisina na may dingding ...
Sa ilalim ng malamig na ulan at dilim ng gabi, may mga gate na hindi lang bakal ang nagsasara—kundi puso. Sa harap ng isang malaking bahay na may malalaking bintana at ilaw na warm na parang laging ma...
Humahagupit ang malamig na hangin sa palayan habang dumidilim ang langit—parang may bagyong nagbabadyang bumagsak anumang segundo. Sa gitna ng putik at mabahong tubig na kumikislap sa kanal, isang lal...
May mga luha na hindi mo mailuluha sa airport. May mga pagod na hindi mo puwedeng ipakita sa eroplano. Kaya paglapag mo sa Pilipinas, ang dala mo hindi lang maleta—dala mo ang taon ng pagtitiis, ang g...
May mga luha na hindi mo kayang punasan kahit ilang beses mong idampi ang palad mo sa mukha. May mga sugat na hindi dumudugo, pero ramdam mong nilalamon ang dibdib mo kada hinga. At may mga eksenang k...