Sa ilalim ng nag-iisang bumbilyang kumikislap, may isang babaeng umuwi na parang wala—walang kahon, walang pasalubong, walang ingay. Isang maleta lang na gasgas, isang handbag na luma, at dalawang kam...
Sa loob ng paliparan, may mga taong dumadaan na parang hangin—hindi pinapansin, hindi tinatanong, hindi inaasahang may kwento. Pero may mga araw na ang isang simpleng damit, isang luha, at isang pasap...
Sa ilalim ng maulap na langit at sa gitna ng putikan na kumakapit sa tsinelas, isang babae ang nakatayo sa harap ng barong-barong na tila pinagtatagpi-tagpi lang ng kahoy, yero, at lumang trapal. Basa...
Sa ilalim ng malamig na ilaw ng London, habang ang ulan ay kumakapit sa semento at ginagawang salamin ang sidewalk, isang babae ang nakayuko at tahimik na umiiyak. Suot niya ang mapusyaw na trench coa...
Hindi siya umiiyak dahil sa ulan—umiiyak siya dahil sa ilalim ng iisang bumbilyang nakasindi sa tapat ng bahay na minsang tinawag niyang tahanan, hawak niya ang maleta at bag na parang buong buhay niy...
Hindi siya umiiyak dahil sa pagod lang—umiiyak siya dahil sa loob ng bus na punô ng ilaw ng siyudad at lamig ng ulan, may mga taong tumingin sa kanya na parang wala siyang karapatang mapagod, parang w...
Sa unang tingin, ordinaryong eksena lang ito sa arrival area—puting ilaw na nakahanay sa kisame na parang walang katapusan, salaming pader na sumasalamin sa pagod ng mga uuwi, at mga trolley na puno n...
Sa unang tingin, pangkaraniwang hapon lang sa kalsadang kinamulatan ng maraming pamilya—alikabok sa gilid ng semento, mga poste at kable na nakahilera sa langit, at araw na papalubog na ginagawang kul...
Hindi niya akalaing ang pinakamapait na luha ay papatak sa isang bahay na parang palasyo—may arko ang mga pader, may gintong ilaw sa gilid ng kisame, at mga kurtinang mabigat na parang katahimikan. Na...
May mga pagod na hindi nakikita sa maleta. May mga luha na hindi nalulunok ng kape sa airport. At may mga sandaling isang delayed flight lang ang kailangan para lumabas ang tunay na ugali ng tao—kung ...