May mga lugar na hindi mo kailangang insultuhin para masaktan ka—sapat na ang tingin, sapat na ang bulong, sapat na ang ngiting may kahulugan. Sa isang café na may malalaking salamin at warm na ilaw, ...
May mga birthday na hindi mo alam kung anong mas iiyak ka—sa saya, o sa hiya. Sa ilalim ng mga ilaw na parang munting bituin, habang may lobo sa gilid at amoy ng kandila at spaghetti sa hangin, hawak ...
May mga gabing hindi mo maramdaman ang pag-uwi—kahit nasa bahay ka na—dahil ang unang bumungad sa’yo ay hindi yakap, kundi bintang. Sa loob ng sala na may malalambot na kurtina at lumang frames sa din...
May mga eksenang akala mo maliit lang—isang tray, isang resibo, isang burger na nakabalot sa papel—pero kapag may taong gustong mang-power trip, kaya niyang gawing malaking kahihiyan ang simpleng trab...
May mga araw sa ospital na mas masakit pa sa pagod ang naririnig mo—hindi dahil sa bigat ng duty, kundi dahil sa mga matang marunong mangmaliit. Sa ilalim ng puting ilaw ng corridor, habang may mga tr...
May mga araw sa barangay hall na parang mas mainit pa sa tanghaling araw ang usapan—hindi dahil sa electric fan na mahina ang ikot, kundi dahil sa mga salitang mabilis humusga at mas mabilis magpakala...
May mga gabi sa party na hindi mo malalaman kung alin ang mas nakakalasing—‘yung alak sa baso, o ‘yung mga salitang hindi mo naman iniinom pero pilit ipinapainom sa’yo ng mga tao. Sa ilalim ng warm na...
May mga segundo sa border na parang humihinto ang mundo—hindi dahil sa haba ng pila, kundi dahil sa isang salitang kayang magpabagsak ng pangarap mo sa isang iglap. “Fake.” Isang salita lang, pero kay...
May mga araw na hindi mo kailangang masampal para masaktan—minsan, sapat na ‘yung tawa ng mga taong dapat sana’y pamilya mo. Sa loob ng isang maaliwalas na sala na may mga larawan sa dingding at ilaw ...
May mga sandali sa hotel lobby na parang ordinaryong eksena lang—ilaw na warm, marmol na sahig na kumikislap, amoy ng aircon na may halong mamahaling pabango—pero sa isang iglap, puwede kang gawing ka...