Sa unang tingin, parang ordinaryong eksena lang sa isang lumang bahay sa barangay—isang bumbilyang nakasabit sa kisame, kurtinang kupas, mga dingding na may marka ng panahon. Pero sa pintuan, may isan...
Sa gitna ng basang kalsada at kumikislap na mga ilaw ng siyudad, may isang babae na parang biglang naubusan ng hangin. Nakasuot siya ng mapusyaw na trench coat at puting blouse, pero kahit gaano ka-ay...
Sa ilalim ng malawak na langit at sa gilid ng pilapil, may isang lalaking halos hindi na makahinga—hindi dahil sa init ng hapon, kundi dahil sa papel na hawak niya. Ang mga luha niya ay hindi na maita...
Sa isang makitid na hallway ng lumang apartment—pader na kupas at may mga balat ng pinturang nagbibitak—isang iyak ang sumaksak sa katahimikan na mas matalim pa sa sigaw. Hindi ito iyak na pang-arte. ...
Hindi siya umuwi para manggulat. Umuwi siya para huminga—para yakapin ang sariling bahay, para magpahinga sa dibdib ng taong pinaghirapan niyang balikan. Pero sa halip na “welcome home,” ang bumungad ...
Hindi niya namalayan na tumigil na siya sa paglakad. Sa gitna ng maalikabok na palengke, habang ang araw ay nakasabit sa itaas na parang nagbabantang magpaso ng balat, biglang nanikip ang dibdib niya—...
Hindi siya umiyak sa eroplano. Hindi rin siya umiyak sa immigration, kahit ilang beses siyang hinarang noon sa abroad at pinilit ngumiti para lang hindi mabasa ang pagod niya. Pero nang makita niya an...
Hindi niya nakalimutan kung paano niya ipinangako sa sarili niya sa unang araw niya sa abroad: kahit gaano kahirap, kahit gaano kabigat, hindi magugutom ang mga anak niya. Kaya noong umuwi siya at bum...
Hindi niya narinig ang busina. Hindi niya narinig ang sigawan ng mga tricycle driver sa kanto. Ang narinig lang niya ay ang sariling dugo—umiingay sa tenga—habang unti-unting nagdidilim ang paningin n...
Hindi siya sumigaw. Hindi siya nanuntok. Hindi siya nagbasag ng kahit isang baso. Ang ginawa niya lang ay kumapit sa gilid ng pinto—parang iyon na lang ang natitirang bagay na pwedeng kapitan ng isang...