Isang mahirap at tahimik na batang galing baryo ang walang awang itinulak ng sarili niyang kamag-anak sa malamig at madilim na bodega na tila ba wala siyang karapatang huminga sa loob ng bahay, at hab...
Isang tahimik na dalagang halos hindi makatingin sa tindi ng kahihiyan ang walang kalaban-labang pinatayo sa gitna ng sala at pinahubad ng tsinelas sa harap ng mga matang sabik manlait, habang ang isa...
Isang matandang lalaking halos hindi na makatingin sa sobrang kahihiyan ang walang awang itinaboy mula sa sariling hapag ng isang taong punô ng yabang na tila walang pakialam sa sakit na idinulot niya...
Hindi ko na maalala kung anong eksaktong biro ang una nilang ibinato sa akin. Ang alam ko lang, pagpasok ko pa lang sa reunion hall, may kung anong malamig nang gumapang sa likod ko—iyong pakiramdam n...
Hindi ko na namalayan kung kailan nagsimulang manginig ang tuhod ko. Ang alam ko lang, nakaluhod ako sa gitna ng makinang na sahig ng mall, hawak ang maliit na kahon na kanina ko pa pinipigilang mabit...
May mga gabing hindi puso ang unang nababasag sa harap ng maraming tao—kundi yabang. Sa isang rooftop na kumikislap sa ilaw ng lungsod, habang nakapaligid ang mga kandila, bulaklak, at mga matang sabi...
May mga gabing hindi lang bubong ang sinusubok ng bagyo—kundi pati puso ng isang pamilya. Sa gabing halos mabiyak ang langit sa lakas ng ulan at hangin, isang matandang babae ang itinulak palabas ng s...
May mga taong kayang isuot ang kabaitan na parang maskara—ngumingiti sa harap ng lahat, nagsasalita nang malumanay, at ipinapakita sa mundo na sila ang perpektong ina. Ngunit sa loob ng isang tahimik ...
May mga salita na parang simpleng biro lang sa nagsabi—pero kayang sirain ang dignidad ng isang tao sa harap ng maraming mata. Sa isang engrandeng kasal na puno ng ilaw, bulaklak, at mga bisitang naka...
May mga pagtataksil na tahimik lang dumarating, at may mga pagtataksil na pinipiling mangyari sa harap ng lahat para siguraduhing ang sakit ay hindi lang maramdaman kundi maipahiya. Ngunit ang araw ng...