May mga araw sa ospital na mas masakit pa sa pagod ang naririnig mo—hindi dahil sa bigat ng duty, kundi dahil sa mga matang marunong mangmaliit. Sa ilalim ng puting ilaw ng corridor, habang may mga tr...
May mga araw sa barangay hall na parang mas mainit pa sa tanghaling araw ang usapan—hindi dahil sa electric fan na mahina ang ikot, kundi dahil sa mga salitang mabilis humusga at mas mabilis magpakala...
May mga gabi sa party na hindi mo malalaman kung alin ang mas nakakalasing—‘yung alak sa baso, o ‘yung mga salitang hindi mo naman iniinom pero pilit ipinapainom sa’yo ng mga tao. Sa ilalim ng warm na...
May mga segundo sa border na parang humihinto ang mundo—hindi dahil sa haba ng pila, kundi dahil sa isang salitang kayang magpabagsak ng pangarap mo sa isang iglap. “Fake.” Isang salita lang, pero kay...
May mga araw na hindi mo kailangang masampal para masaktan—minsan, sapat na ‘yung tawa ng mga taong dapat sana’y pamilya mo. Sa loob ng isang maaliwalas na sala na may mga larawan sa dingding at ilaw ...
May mga sandali sa hotel lobby na parang ordinaryong eksena lang—ilaw na warm, marmol na sahig na kumikislap, amoy ng aircon na may halong mamahaling pabango—pero sa isang iglap, puwede kang gawing ka...
May mga umaga na kahit naka-aircon ang opisina, ramdam mong may init na ibang klase—‘yung init ng hiya, ng takot, at ng pakiramdam na wala kang kakampi. Ganito ang umagang nagsimula kay Mara, isang OF...
ANG TAWANG NAKAKALAMON NG LAKAS NG LOOB May mga sandaling ang pinakamalakas na tunog sa isang silid ay hindi ang mikropono, hindi ang palakpak, kundi ang tawa—yung tawang hindi masaya, kundi nanunukso...
ANG ANNIVERSARY NA NAUWI SA KAHIHIYAN Sa ilalim ng warm na ilaw ng restaurant, may mga gabing dapat sana’y puro “salamat” at “naaalala mo pa?” pero may mga gabing nauuwi sa “bakit ganyan ka?” Sa mesa,...
ANG BULUNGAN SA LOOB NG BAHAY May mga balitang hindi mo kailangang marinig para masaktan—ramdam mo na sa tingin ng tao, sa paraan ng pagtahimik bigla ng sala, sa boses na nagiging pabulong kapag dumaa...