Sa unang tingin, isa lang itong ordinaryong eksena sa malamig na hallway ng ospital—puting ilaw na nakakasakit sa mata, amoy ng alcohol at gamot na parang kumakapit sa lalamunan, at mga yabag ng mga n...
May mga luha na hindi dahil sa drama—kundi dahil sa gutom na sinabayan ng pang-aalipusta. Sa loob ng maliit na karinderya na maliwanag sa puting fluorescent light, amoy mantika at ulam na paulit-ulit ...
May mga pamilyang hindi sinisira ng kahirapan—kundi ng papel. Isang pirma. Isang sobre. Isang salitang “mana” na kayang magpalabas ng tunay na ugali ng magkakadugo. Sa loob ng opisina na may dingding ...
May mga pagod na hindi nakikita sa maleta. May mga luha na hindi nalulunok ng kape sa airport. At may mga sandaling isang delayed flight lang ang kailangan para lumabas ang tunay na ugali ng tao—kung ...
May mga sandaling isang tingin lang ang pagitan ng “pagod lang” at “pagmamalupit.” Sa loob ng malamig na kwarto ng ospital, sa ilalim ng puting ilaw na parang hindi natutulog, may isang matandang lala...
May mga sandaling isang sigaw lang ang pagitan ng “trabaho lang” at “pang-aabuso.” At minsan, ang isang segundo sa harap ng camera ang kayang bumura sa reputasyon mong ilang taon mong binuo. Sa malami...
May mga sugat na hindi dumudugo pero araw-araw kang pinapatay—hindi ng sakit, kundi ng mga matang tumitingin na parang kasalanan mo ang itsura mo. Sa mahabang pasilyo ng eskwelahan na amoy chalk at fl...
Sa ilalim ng malamig na ulan at dilim ng gabi, may mga gate na hindi lang bakal ang nagsasara—kundi puso. Sa harap ng isang malaking bahay na may malalaking bintana at ilaw na warm na parang laging ma...
Sa gitna ng malamig na liwanag ng airport arrival hall, may mga taong dumarating na may dalang pasalubong at pangarap—at may mga taong dumarating na may dalang sugat na hindi nakikita sa X-ray. Sa ila...
May mga lugar na parang laging maliwanag—mga ilaw sa kisame, malinis na sahig, salamin na kumikislap—pero ang tunay na liwanag, doon mo malalaman kung paano nila tinatrato ang taong walang “dating.” S...