May mga sandali sa hotel lobby na parang ordinaryong eksena lang—ilaw na warm, marmol na sahig na kumikislap, amoy ng aircon na may halong mamahaling pabango—pero sa isang iglap, puwede kang gawing ka...
May mga umaga na kahit naka-aircon ang opisina, ramdam mong may init na ibang klase—‘yung init ng hiya, ng takot, at ng pakiramdam na wala kang kakampi. Ganito ang umagang nagsimula kay Mara, isang OF...
ANG TAWANG NAKAKALAMON NG LAKAS NG LOOB May mga sandaling ang pinakamalakas na tunog sa isang silid ay hindi ang mikropono, hindi ang palakpak, kundi ang tawa—yung tawang hindi masaya, kundi nanunukso...
ANG ANNIVERSARY NA NAUWI SA KAHIHIYAN Sa ilalim ng warm na ilaw ng restaurant, may mga gabing dapat sana’y puro “salamat” at “naaalala mo pa?” pero may mga gabing nauuwi sa “bakit ganyan ka?” Sa mesa,...
ANG BULUNGAN SA LOOB NG BAHAY May mga balitang hindi mo kailangang marinig para masaktan—ramdam mo na sa tingin ng tao, sa paraan ng pagtahimik bigla ng sala, sa boses na nagiging pabulong kapag dumaa...
ANG TULAK NG DALIRI May mga gabi na ang gutom ay hindi lang sa tiyan—gutom sa respeto, sa pahinga, sa isang upuang hindi ka titingnan na parang dumi. Sa loob ng isang maliit na resto na maliwanag ang ...
ANG BEEP NA NAGPATAHIMIK SA LAHAT Sa loob ng stainless na elevator na malamig ang ilaw at mas malamig ang tingin ng mga tao, isang simpleng pagsabay lang ang nauwi sa paratang. Ang sahig ay kumikislap...
ANG TAWANG HUMAHALO SA ULAN Sa ilalim ng malamlam na ilaw ng poste at ng kislap ng basang kalsada, bumabagsak ang ulan na parang walang tigil—tahimik pero mabigat. Sa gilid ng sidewalk, may isang baba...
ANG MGA KOMENTO NA PARANG BATO Sa ilalim ng dilaw na ilaw ng isang maliit na mesa, habang tahimik ang gabi at maingay ang screen, may isang bagay na mas mabigat pa sa pagod ng araw: ang mga salitang h...
ANG NGITING MAY LASON Sa loob ng isang coffee shop na punô ng ilaw na warm at ingay na pabulong—kalansing ng kutsarita sa tasa, humihinang tawa sa kabilang mesa, at amoy ng kape na parang yakap—may is...