May mga sugat na hindi dumudugo pero araw-araw kang pinapatay—hindi ng sakit, kundi ng mga matang tumitingin na parang kasalanan mo ang itsura mo. Sa mahabang pasilyo ng eskwelahan na amoy chalk at fl...
Sa ilalim ng malamig na ulan at dilim ng gabi, may mga gate na hindi lang bakal ang nagsasara—kundi puso. Sa harap ng isang malaking bahay na may malalaking bintana at ilaw na warm na parang laging ma...
Sa gitna ng malamig na liwanag ng airport arrival hall, may mga taong dumarating na may dalang pasalubong at pangarap—at may mga taong dumarating na may dalang sugat na hindi nakikita sa X-ray. Sa ila...
May mga lugar na parang laging maliwanag—mga ilaw sa kisame, malinis na sahig, salamin na kumikislap—pero ang tunay na liwanag, doon mo malalaman kung paano nila tinatrato ang taong walang “dating.” S...
May mga sandaling ang isang pasilyo sa ospital ay nagiging hukuman—walang martilyo ng huwes, walang saksi sa entablado, pero ang bawat tingin ay hatol at ang bawat katahimikan ay parang sentensya. Sa ...
Humahagupit ang malamig na hangin sa palayan habang dumidilim ang langit—parang may bagyong nagbabadyang bumagsak anumang segundo. Sa gitna ng putik at mabahong tubig na kumikislap sa kanal, isang lal...
May mga paghihintay na kayang tiisin—yung traffic, yung pila sa bangko, yung late na kaibigan na alam mong makakarating din. Pero may paghihintay na hindi oras ang ninanakaw… dignidad. ‘Yung paghihint...
May mga luha na hindi mo mailuluha sa airport. May mga pagod na hindi mo puwedeng ipakita sa eroplano. Kaya paglapag mo sa Pilipinas, ang dala mo hindi lang maleta—dala mo ang taon ng pagtitiis, ang g...
May mga lugar na amoy mamahalin—pabango ng wine, init ng chandelier, at lamig ng marble floor. Pero sa ilalim ng kinang, may isang amoy na hindi kayang takpan ng kahit gaano karaming airfreshener: amo...
Sa opisina, hindi mo laging maririnig ang pang-iinsulto. Minsan, pabulong lang—pero mas masakit. Minsan, nakatago sa tawa—pero mas nakakababa. At minsan, ang pinaka-madilim na bahagi ng corporate worl...