Sa gabi na ang ulan ay parang walang planong tumigil, may batang yumakap sa supot ng pagkain na parang iyon na ang huling pader laban sa lamig at gutom. Nakaupo siya sa karton sa tapat ng salaming pin...
Sa pinaka-maingay na kalsada, doon madalas pinakamaririnig ang pinakatahimik na pagdurusa—yung iyak na walang humahawak, yung pakiusap na nilulunod ng busina. Sa gilid ng aspalto, habang dumadaan ang ...
May mga araw na ang ulan hindi lang bumabagsak sa bubong—bumabagsak din sa dibdib. At sa isang makipot na eskinita na putik ang sahig, yero ang bubong, at mga mata ng kapitbahay ang nagiging hukom, is...
Sa isang iglap, puwedeng magbago ang buhay—hindi dahil nanalo ka sa lotto, kundi dahil may isang taong tumingin sa’yo nang hindi tulad ng tingin ng mundo. Sa tapat ng isang botika, sa gilid ng kalsada...
May mga araw na ang pinakamalakas na sampal sa’yo ay hindi suntok—kundi tawa. Yung tawang hindi mo pinili marinig, pero pinipilit ipasok sa dibdib mo, hanggang maniwala ka na wala ka talagang halaga. ...
May mga lugar na akala mo, simpleng bilihan lang ng gulay—pero kapag nagkamali ang husga ng tao, nagiging korte ang palengke, nagiging parusa ang tsismis, at nagiging sandata ang daliri ng mga mapangh...
May mga taong araw-araw minamata sa opisina—hindi dahil may ginawa silang masama, kundi dahil suot nila ang uniporme na para sa iba, mababa ang tingin. Sa isang malamig na hallway na puti ang ilaw at ...
May mga sandaling isang biyahe lang ang pagitan ng pagiging tao at pagiging halimaw—at minsan, sa loob ng isang lumang jeep na amoy araw, pawis, at usok, doon mo makikita kung sino ang may puso at sin...
May mga araw na ang kapalaran ay parang nanunukso—ipapakita sa’yo kung gaano ka kababa sa mata ng mundo, tapos sa susunod na eksena, ipapahawak sa’yo ang bagay na hindi mo kailanman inakalang magiging...
May mga taong tinatawanan sa kalsada dahil sa isang kapansanan na akala ng iba, katapusan na ng lahat—hanggang sa dumating ang isang segundo na kailangan ng buong lugar ang lakas ng loob na hindi naki...